Şu yoz zamanların üstüne
Doğacak elbet
Kan ve kahrın içinden
Işıklı günler
Yarım kalmayacak bahar gülüşleri
Halkımın kahraman Şahanları
Hudutsuz semaya
Baktıkça can pare dağların doruklarından
İçimize dolacak sonsuz mavilik
Direngen yüreğimiz
Götürecek bizi halkın toprak kokan nasırlı ellerine
Mahirce bir gülüş
Leylaca bir sevdayla hınçlanan yürek
Koparacak elbet
Bizi alıp götüren kasırgayı
Nafiledir bu zafer naralarınız
Bitirdik çığlıklarınız
Yığsanız da cellatlar ordusunu karşımıza
Ne gönülde umut biter
Ne akılda korkunun yeli eser
Kara düşlerin suyuna değmez ayaklarımız
Sizde bu zulüm
Bizde bu isyan oldukça
O dağlar bizim
O dağlar Mahire
O dağlar Leylaya kesmeye devam eder
Kana üşüşen kurtlar gibi
Azı dişiniz değse de kemiklerimize
“Biz buraya dönmeye değil ölmeye geldik” diyen
Mahir’den bu yana
Umut damla damla düşüp gözlerimizden
Çoğalarak
Çağlayarak
Akıyor Kızıldere içimizde
Mahirler filizleniyor Mahir’in düştüğü yerde
Leylalar sevdayla çıkıyor doruklara
O sevda ki
Çelik bir mavzerdir
Fırlar yerinden arkasında alevini bırakan mermi gibi
Düşer düşmanın göğsüne
Kandır
Hesaptır
Dürülecektir elbet köhnemiş zamanın sahibi
Haramilerin soysuz düzeni
İki can
İki yürek
Düştü
Bir daha çıkmamacasına
Halkın yüreğine
İki yürek
İki can
Yaşıyor kavganın şafağında
Bitirdik sizi diyenler
Dönüp geriye baktıklarında görecekler
Mahirin
Leylanın gülüşünü kuşanıp
Çoğala çoğala geldiklerini
Halkın civanmertlerinin
Kim demiş zemheri gününde
Karlı dağlarında
Açmaz diye kan karanfiller
Mahirin Leylanın gülüşünden
Sirayet ediyor işte
Devrimin bitimsiz inancı…