Genç yaştan itibaren Dev-Genç saflarında, daha sonra ise
tutsaklık koşullarında açlık grevlerinde, koğuş direnişlerinde yer aldı.
Ağır işkenceler gördü. Gördüğü işkencelerden ve uzun yıllar
hapishanede tutulmasından kaynaklı ağır hastalıklara yakalandı. 1996 yılında
Eskişehir Tabutluk hapishanesine karşı başlatılan ölüm orucu direnişinde ölüm
orucu direnişçisi oldu.
Ölüm orucu eylemi nedeniyle %80 engelli olan Haydar Yıldırım
dışarıda olduğu gibi hapishanelerde de zalimlere karşı hep mücadele etti ve dik
durmasını bildi.
Kapitalizmin yarattığı Covid-19 virüsü bir canımızı daha
aldı, her gün halkımız ölürken kapitalistler ve burjuvazi zevk içinde
yaşıyorlar.
Armutlu Mahallesinde cenaze töreni Haydar Yıldırım’ın, kızıl
flamalar ile kızıl bezlere sarılı cenazesi saygı duruşu ve cem töreni
yapıldı. “Bize Ölüm Yok” marşı söylendi.
Oradan Ankara Batıkent Cemevinde yapılan törenin ardından toprağa verildi.
Haydar Yıldırım Ölümsüzdür
Devrim Şehitleri Ölümsüzdür